h1

Βροχή ή όταν ο Θεός κλαίει…

Σεπτεμβρίου 16, 2005

-Γιαγιά, γιατί βρέχει;

-Εμ, τι να κάνουμε παιδάκι μου; Να μη βρέξει; Άμα δεν βρέξει, τι θα γίνουν τα σπαρτά και τα δέντρα;

-Όχι…εννοώ πώς γίνεται και βρέχει;

-Θα σου πω εγώ!

Ο μπάρμπας, καθόταν στο διπλανό τραπεζάκι βουτώντας ψωμί σε μια κούπα κρασί. Τραχύ πρόσωπο, ταλαιπωρημένο από την συνεχή έκθεση στη μανία του καιρού. Με μάλλινο πανωφόρι, όπως αυτά που συνηθίζουν να ρίχνουν στις πλάτες τους οι βοσκοί και από μέσα να ξεδιακρίνει μάλλινη άσπρη φανέλα. Κι ένα μουστάκι ατιθάσευτο, να ανακινείται μαζί με τα λόγια.

-Όταν βρέχει, ο Θεός κάνει το ψιλό του.

-Το ποιο;

-Τι είναι αυτά που λες στο παιδί, χριστιανέ μου! -πετάχτηκε η γιαγιά.

-Δηλαδή, γιαγιά, όταν χιονίζει, ο Θεός τι κάνει;

Αμήχανη σιωπή…

-Το χοντρό του! Α, μπράβο, με έπιασες τώρα… -πετάχτηκε ο μπάρμπας περιχαρής- είδες που το κατάλαβες;

-Μη χειρότερα!…-πρόλαβε να ψελλίσει η γιαγιά πριν με αρπάξει άρον άρον από το μπράτσο- Έλα πάμε…

Περπατούσαμε, και στο μυαλό μου τριγύριζε η απορία πολλαπλασιασμένη…Δεν την γλίτωνε η γιαγιά, με τίποτα.

-Γιαγιά, αλήθεια είναι αυτά που είπε ο μπάρμπας;

-Άκου! Θα στο πω μια και καλή…Όταν οι άνθρωποι λένε τέτοια πράγματα όπως αυτά που έλεγε κι ο μπάρμπας, ο Θεός στεναχωριέται και κλαίει. Κι όταν κλαίει, βρέχει. Κατάλαβες;

-Ααα…μάλιστα. Κατάλαβα τώρα!

Advertisements

7 Σχόλια

  1. Πολυ ομορφο…:)


  2. ψωμί σε κρασί;


  3. Ευχαριστώ lili…

    Παπαρούνα, είναι το κλασικό πρωινό των ορεσίβιων, τουλάχιστον στα μέρη της Αργολίδας…Τώρα, πώς το αντέχουν…μόνο αυτοί το ξέρουν…


  4. Μόνο τότε στεναχωριέται ο Θεός, όταν τον κοροϊδεύουν;

    Όταν άνθρωποι σκοτώνουν ο ένας τον άλλο γιατί δεν κλαίει (=βρέχει);

    Άμα είναι έτσι ο Θεός, καλά κάνουν μερικοί σαν τον μπάρμπα, που τον δουλεύουν…

    (Και συγγνώμη που χάλασα την ατμόσφαιρα.)

    Tero


  5. Εννοείται, tero, πως και η γιαγιά και ο μπάρμπας ξεμπέρδεψαν με ένα κατούρημα και δυο δάκρυα αντίστοιχα….Κατά τη γιαγιά μου, έχει και πολλούς άλλους λόγους να είναι ο Θεός λυπημένος, αλλά στην παρούσα η φούρκα για τον μπάρμπα….Μία παιδική ανάμνηση για την βροχή είναι το κείμενο κα τίποτ’ άλλο…


  6. Αν ήταν ο Θεός να κλαίει στην αδικία και στη στεναχώρια,μέρα με ήλιο δεν θά’χαμε….
    Πολύ γλυκό κείμενο..


  7. Excellent, love it!
    » » »



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: