h1

Ταβανοσκόπηση

Ιουνίου 30, 2008

Του περιβολιού: Είναι εκείνο με τις μακρόστενες, ξύλινες τάβλες, να θηλυκώνουν η μια με την άλλη, σα παρκέ επικλινές που ποτέ δε θα το χορέψω.

Του χωριού: Φαρδιές τάβλες με καδρόνια, που μοιάζουν με κορμούς. Πού και πού το φως διαπερνά τις χαραμάδες. Πέφτουν και πετραδάκια από ‘κει, τα σπρώχνουν με τα νύχια τους οι ποντικοί κι οι γάτες. Καμμιά φορά, και τα πουλιά ψάχνουν για οικοδομικά υλικά στη ράχη της σκεπής, ξεγλιστρούν και κλωναράκια επάνω στο κρεβάττι.

Του σπιτιού: Έχει πάντοτε μια χάρτινη μπάλα, τυλιγμένη μ’ ένα κόκκινο, ημιδιάφανο, μαντήλι. Κεντημένο με πούλιες, δώρο απ’ την πρώτη γυναίκα του Αμζίτ.

Του παιδιού: Διακόπτεται η άπλα του ταβανιού εκείνου. Από κεφάλια, χέρια και πρόσωπα. Έναν ζωγράφο, παρακαλώ, να μου φτιάξει τη Γυναίκα σκυμμένη από πάνω μου και να ψυθιρίζει «κοκκόνα».

Του σφενταμιού: Το πιο ακατάδεκτο. Δεν το ένοιαζε που ήταν εκεί, συνεπώς δεν το ένοιαζε που ήμουν εκεί. Γι’ αυτό βαριόμουν κι έδινα μάχες εγκλωβίζοντας τα μυρμήγκια σ’ ανάποδο ποτήρι.

Του γραφείου: Το τέλειο πάτωμα.

Της Άννας: Χάρτινη μπάλα κι εκεί. Γεφυρώνομαι με μια πατρίδα.

Του σπιτιού μου: Χάρτινη μπάλα κι εδώ. Γεφυρώνομαι με την πατρίδα. Τυλιγμένη διαδρομές αναμονής πονεμένες. Έχει σύνορα η μπάλα, κοψίδια σε πιατέλα συμποσίου νομοθετών. Τρώνε και ξέχασαν πως η δουλειά τους είναι μία και απλή: να μας θυμίζουν το δίκιο του ζώου, του ποταμιού και του φύλλου.

Του κόσμου: Δεν υπάρχει ή εγώ δεν πρόλαβα να το κοιτάξω.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: