h1

Διακοπή

Αύγουστος 11, 2008

Δε θέλω  να φύγω. Θέλω να κάτσω εδώ και να μετράω τα κάγκελα του μπαλκονιού, τις λωρίδες του δρόμου ώσπου να στρίψω στη γωνία. Θέλω να κάνω παρέα στο βασιλικό μου και να φυσάω ελαφρώς το καϊμάκι του καφέ. Ν’ αστράψουν νερένιες ταράτσες κάτω απ’ τον ήλιο της Αθήνας, να κολυμπάμε ανενόχλητοι από τους δορυφόρους, μια διακοπή ρεύματος μες στο καταμεσήμερο, μια διακοπή στο γύρισμα του κόσμου.

Δε θέλω να φύγω. Θέλω να μείνω χωρίς τη χρησιμότητα του χρόνου, θέλω να γλεντήσω γελώντας στο διάδρομο, θέλω να ξαφνιάσω με το ποτάμι που κυλά από μέσα μου, θέλω να γίνω κλόουν δίπλα στο πριονισμένο παγκάκι της πλατείας μου. Θέλω να σας αφιερωθώ, να σας εξυπηρετήσω, υποθετικά παιδιά, χαμένα πλάσματα που σας δώσαν το όνομα μιας πινακίδας. Θέλω μόνο να σε περιποιηθώ, λέξη μου, ψυχή μου.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Αν αγαπάς να μείνεις μείνε. Γιατί να φύγεις άλλωστε κι εσύ όταν (υποτίθεται) φεύγουν όλοι οι άλλοι; Μέρα καλή


  2. Καλή σου μέρα, Λάκη



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: