h1

Επιχωμάτωση

Νοέμβριος 3, 2008

Δε θέλω ούτε και να χορέψω

έχασα και τον ακαθόριστο εραστή

έτοιμος στις καθολικές προκλήσεις μου

στην παραλία που έρχεται να με βρει

οι προκυμαίες με τα καρεκλάκια και τους ψαράδες τους

οι περαντζάδες και τα πρώτα χαμηλά βλέμματα των κοριτσιών

οι φαντάροι που τραγουδάνε για να λιώσουν την οργή τους

οι θηλιές που δένονται οι βάρκες

είναι απαγορευμένα στην ακρογιαλιά όλα τα καμώματα 

τα νάζια γίνονται ανεπαίσθητα 

χώνονται στην καλημέρα

κι είναι σαν τρούλος ο ουρανός αυτού του τόπου

ξυπνάς και τρίζει από κάτω η διάβρωση της γης

το νερό σέρνεται πάνω της αδιάκοπα και ηχηρά

μόνο αυτή η οριακή σύμπτωση γοητεύει 

εδω που το κύμα επανέρχεται αναποφάσιστο στα μεσάνυχτα

Advertisements

One comment

  1. Λίγο λυπημένο, αλλά όμορφο. Καλό απόγευμα



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: