h1

Αυλή μου

Νοέμβριος 9, 2008

Θα ‘θελα να κοιμηθώ και να συνεχίσω να γράφω. Και θα ήθελα πίσω από τα γράμματα ολογράμματα, ένα βάθος που ξεπηδάει εμπρός, αθέλητα το βάθος φανερώνεται, έτσι όπως χορεύει γύρω από το ίδιο, νομοτελειακά ξεδιπλώνεται, έτσι όπως ρουφά την πρώτη γουλιά.

Έτσι εξημερώνεται.

Με μεθύσι αναπάντεχο σε ορισμένην ημέραν.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Γιατί σε ορισμένην μέρα το μεθύσι; Καλύτερο είναι το αυθόρμητο. Δε λέει να προσχεδιάζουμε τις πτώσεις μας. Μέρα καλή


  2. Ένα μεθύσι κατόπιν αποφάσεως είναι κάτι διαχρονικό. Ανήκει στο παρελθόν, στο παρόν και σε ένα προκαθορισμένο μέλλον. Αυτή η αίσθηση διάρκειας προσδίδει μία πτώση ανεπαίσθητη, για μένα, μια πτώση που καταλήγει να γίνεται αιώρηση. Πετάω προς ένα συγκεκριμένο σημείο. Κι ακριβώς επειδή γνωρίζω το τέλος, αφήνομαι σε ένα γλέντι οριακό. Κι επειδή είναι οριακό, είναι πιθανόν να διαρκεί όσο κι ένα δευτερόλεπτο. Σπινθήρας. Και ξύπνημα, η πτώση εχάθη μια Μεγάλη Τετάρτη.



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: