h1

La Grande Ourse

Δεκέμβριος 10, 2008

Κάτι τέτοιες ώρες, η ποίηση είναι περιττή. Μπορεί να χωρέσει σε ένα γράμμα όλη την ύπαρξη, μπορεί να αποκωδικοποιήσει τους καπνούς της καταστροφής, είναι ικανός να ξύνει τους τοίχους, φλούδα – φλούδα η ιστορία, έτσι όπως την είπανε οι αέρες και οι βολές, έτσι όπως ειπώθηκε ακριβώς, είναι ικανός ο ποιητής.

Και ποιος είναι τελικά, ο ποιητής; Ποιος, έχει τα γκέμια να τραβά από τη μια τη λογική του, μην ξεφύγει, από την άλλη να ισορροπεί λεπτεπίλεπτα την τρέλα του ενστίκτου;

Κάνε κλουβί το σώμα σου, τίποτε άλλο.

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Και το σώμα σου να κάνεις κλουβί δεν θα μπορέσεις να βρεις τη λύτρωση. Πρέπει να ψάξεις άλλο δρόμο. Υπάρχει όμως; Αυτό με έκαναν ν’ αναρωτιέμαι τις τελευταίες μέρες.


  2. Εννοώ, αν είναι να κάνεις κάτι κλουβί, κάνε τουλάχιστον το κορμί σου. Και όχι οτιδήποτε άλλο. Όχι τα ρούχα που φοράς, όχι το σπίτι που μένεις, όχι την όποια κοινωνική ταυτότητα σου δόθηκε ή κατέκτησες μέχρι τώρα, όχι το σαλόνι σου με τον καναπέ και την τηλεόραση, όχι όσα έμαθες να καταναλώνεις ανελλιπώς υπερχρεωμένος. Δε νομίζω οτι μιλάμε πια για λύτρωση, μιλάμε για κοινωνιοκεντρική θεώρηση των πραγμάτων. Η κοινωνία πάσχει κι όχι μόνο ο εαυτός. Η κοινωνία πάσχει εδώ και πολλά χρόνια κι όσοι είχαν μια διάθεση να εκτιμήσουν πράγματα και καταστάσεις στράφηκαν προς τα μέσα, στα θεμελιώδη ζητήματα του εαυτού. Προφανώς και δεν είναι λύση αυτή, το είδαμε και το βλέπουμε. Χάσαμε τη δυνατότητα της συνδιαλλαγής και του όποιου κοινωνικού δεσμού.
    Είμαστε μέσα στα γεγονότα, όπως είπε κάποιος, κι όσο είμαστε μέσα στα γεγονότα δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς θα συμβεί.
    Κι όσο οι ιθύνοντες εξακολουθούν να ρητορεύουν, μιλώντας πάντα προς όφελός τους, τόσο πιο απίθανο είναι να προβλέψουμε τον δρόμο που θα πάρουν τα πράγματα γενικώς.


  3. ασφυξια…..μαλλον δεν με χωραει το κλουβι μου….κατα τας γραφας (σου)…..!!!!

    ΥΓ: σημερα πηρα καινουριο κινητο..το αλλο τα ‘χε..φτυσει….και ελαβα το μυνημα απο 6Δεκεμβριου….ευχαριστω πολυ ….να δω ποτε θα σε κερασω…!!!!


  4. Κάπου εκεί τα’χω κι εγώ χαμένα και οι λέξεις δεν βγαίνουν για να εκφράσουν ή έστω να ξεσκεπάσουν, αλλά για να κουκουλώσουν την αδυναμία της ουσίας του πράττω αλλά πλέον δεν γεύομαι.



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: