h1

Κλόουν

Ιανουαρίου 21, 2009

Σβήνει τη γόπα και ξεφυσά. Καπνός και δαχτυλίδια υπόλευκα στο πατικωμένο της κούτελο, περούκα πορτοκαλί και δυο μάτια καστανά, θα τα λεγε κανείς και μελί, τόσο που σε συγχωρούν, δεν πειράζει, πειράζει που δεν πειράζει να σ’ αγαπώ;

Ο κόσμος είναι συγκρατημένος σήμερα, δεν του είναι εύκολο να προλάβει τη γνώση της εικόνας, εγώ και το γκροτέσκο μου χαμόγελο, εγώ η παρωχημένη, άλλης  εποχής καλοσύνη με την πόρτα ξεκλείδωτη και το ψωμί κρέμεται μέσα σε μια μπλε σακούλα. Άλλης εποχής ευρεσιτεχνίες να νικήσουμε το φίδι, που πάει να μας φάει το παιδί, να νικήσουμε το μέλλον, όταν θά ρθει θα ‘ναι η εποχή μας ακόμη εκεί. Ο κόσμος δε χαμογέλασε σήμερα, τι να κάνεις, παραπάνω τι να κάνεις, η ψυχή μου κρεμόταν κι έκανε κούνια κάτω από τα μάτια της, λυπημένη γελοιογραφία της γειτονιάς.

Χρυσαφί παντελόνι, σακάκι ασορτί και τακούνι δωδεκάποντο, εμφανώς αδυνατισμένη και αιφνιδίως γερασμένη, ανάβει το δεύτερο τσιγάρο κάτω από τη Ροσινιόλ και περιμένει. Δεν έχει τίποτα παραπάνω να δεις, είναι μούσκεμα, παπί από μια βροχή αφοσίωσης, ανασαίνει για να μαγέψει το αντικείμενο του πόθου της, να της δοθεί αυθύπαρκτο και με την πλήρη απαρτία της ψυχής του.

Το κραγιόν αργεί να σβήσει. Ευτυχώς. Παρατείνεται το φως στα χείλη μου, χορεύουν οι λέξεις ταγκό, και τα δόντια παίζουν κρυφτό -από μια αιώνια συστολή προδομένα διαρκώς. Οι εκφράσεις πηγαίνουν υπαίθριες εκδρομές και απλώνουν τα τραπεζομάντηλα στα γρασίδια, ολόγυρα στα χείλη μια γιορτή κυριακάτικη, όταν πρωτοφόρεσες τα παλιά παπούτσια του αδερφού σου.

Και τι να της δώσει κανείς; Σβήνει τη γόπα και ξεφυσά. Ομίχλη προσωρινή κι ακαριαία, αυλαία στο πρόσωπό της.

Advertisements

5 Σχόλια

  1. δεν εχω περασει ποτε απο τη ροσινιολ. ενδιαφερουσες εικονες κατω απο τη γεφυρα
    (ακομα ομορφοτερα δοσμενες )


  2. Ναι, η γέφυρα ροσινιόλ κι ένα μικρό καφέ στο κέντρο της Αθήνας και οι ένοικοι του διπλανού διαμερίσματος και κάτι πρόσωπα, παλιόρουχα του κλόουν, στολίδια στην ηρωίδα της τύχης.


  3. Είχες σταματήσει να γράφεις και μου ήρθε τώρα να σου πω ότι χάρηκα που σε είδα να ξεκινάς πάλι.
    Όμορφα τα λες, μις:)


  4. Μα γιατι μου τα λες αυτα, Μαριω μου, αφου γραφω, περασε ο καιρος εκεινος που ερχομουν μια φορα το μηνα..Δεν διαβαζω, ομως, δυστυχως δεν διαβαζω, σπανιως προλαβαινω να περασω κι απο άλλα κειμενα. Ίσως να ειναι και καλο, για την ώρα, μου έλειψε όμως το ετοιμο ταξιδι, εγω να βαζω τα μπαγκαζια κι ολα τα υπολοιπα στρωμένα.
    Σε φιλώ κι ευχομαι χρονιά καλύτερη!


  5. Ναι, ξέρω πως τώρα γράφεις.. όμως δεν σου είπα ποτέ πως χάρηκα που ξανάρχισες..
    Μου ήρθε και στο είπα τώρα:))
    Καλύτερη να είναι για όλους
    Φιλιά



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: