h1

Ερώτηση

Μαρτίου 15, 2009

Εάν φτάσουμε στο να αναλύσουμε την ψυχή, να εξηγήσουμε τις αιτίες των γεγονότων, είμαστε πιο κοντά στην ψυχή; Ή είμαστε μέσα σε μια λογική, που προσπαθούμε απλώνοντάς την σε εύρος χρονικό, να της αποδώσουμε μια διάσταση υπερχρονική ή και διαχρονική, σχεδόν μυθική; Και, τελικά, η ψυχή είναι η λογική μας σε έκσταση; Είναι όνειρο ή ύπαρξη αυτό; Και η λογική; Πόσο υφίσταται κι αυτή, όταν υπάρχει μόνον μετά από τα γεγονότα και τις πράξεις, θέλω να πω, ότι ακόμη κι αν σκεφτείς πολύ πριν κάνεις κάτι, για να είσαι εκεί σκεπτόμενος κάτι έχει προηγηθεί: μια αιτία, μια γενετική διαμόρφωση, μια ψυχική απώθηση, μια εντυπωμένη κουλτούρα της τοπικής κοινωνίας. Η σκέψη έρχεται, πάντοτε, μετά. Έρχεται ως μέσο διευρεύνησης των πάντων, εάν κι εφόσον την επιστρατεύσουμε και της δώσουμε την εντολή. Θέλω να πω, ότι το να σκέφτεσαι και να αναλύεις θέλει κότσια. 

Κότσια, όπως θα το λέγαμε σήμερα, ήτοι θάρρος και αρχίδια, κότσια, όπως θα λέγαμε και κάποτε, περιμένοντας την τύχη να μας δείξει την πληθωρική της πλευρά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: