h1

Συλλέκτης προ γραμμάτων

Μαρτίου 15, 2009

Έρχεται κάθε βραδιά.

Φοράει σκούρα μπλε καμπαρντίνα. Το σακάκι του, παλέτα του γκρι. Και τα μαλλιά του. 

Είναι ηλιοκαμένος. Λες κι ήρθε, μόλις, απ’ την Καραϊβική κι όμως, είσαι βέβαιος ότι έχει αφήσει μια ρετσίνα να τον περιμένει. Έρχεται.

Μόνο για να πάρει αυτό που θέλει. Και τίποτε άλλο. Ίσως μια παραπάνω ματιά για την αφορμή του τι γράφεται. Μιαν επιβεβαίωση του γεγονότος, που είναι ήδη διατυπωμένο.

Φεύγει. Κι όσο απομακρύνεται, η φωτογραφία του σβήνει αργά στη  απουσία του, μένει θολή σαν τα ρηχά της παραλίας των Μύλων, αιωρείται καπνιστή σε μαυρισμένο τσιμεντόλιθο. Περιφερική όραση στο μεγαλείο της και το κέντρο του κλουβιού αδιάφορο. Ένα πουλί πετά ελεύθερο προς τις παρυφές του κόρφου. 

Κι ως να κλείσει η πόρτα πίσω του, ίσως να χει ξεστομίσει κάτι στο αυτί.

Το ποίημα αρχίζει, όταν τα γράμματα στάζουν απ’ το χαμόγελο της επίγνωσης. Και της ικανοποίησης, βεβαίως: ο κόσμος είναι μια στάλα καλύτερος.

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Απλά και όμορφα. Έτσι είναι μετά, μια στάλα καλύτερος. Μέρα καλή


  2. Καλύτερος, ναι, αλλά και το χαμόγελο άφαντο, χρόνια τώρα. Η καλοσύνη χωρίς την φλούδα της επίγνωσης είναι πρόσκαιρη και συνήθης μαζί. Ένα καρναβάλι που επαναλαμβάνεται ετησίως, ας πούμε, η μόνη διαφυγή μας, η μόνη διέξοδος των θυμών μας. Η καλοσύνη πρέπει να γίνει καλημέρα σε καραβάνι, αδιάκοπη και ρυθμική, φυσική κι επιλεγμένη από τον μυχιαιότατο -τι λέξη κι αυτή- εαυτό μας.


  3. τα γραμματα χοροπηδησαν στα ματια μου.καραμπινα.φορουσε μπλε καραμπινα.μυστηριος



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: