h1

Στα γρήγορα

Σεπτεμβρίου 29, 2009

Σκέφτομαι γιατί είναι τόσο απαραίτητος ο ύπνος στο κορμί που κουράζεται και γιατί όλο θέλω να ξεχνάω τους τόνους και γιατί να είναι σωστό να γράφεται το «σωστό» με ωμέγα και όμικρον γράφεται με σίγμα και σίγμα ταυ στο τραπέζι του αρχιτέκτονα της ψυχής μου στο πιάτο της γιαγιάς κι όλο θέλω να μιλάω για τις γριές χωρίς όμως να τις προσφωνώ παρά με τ’ όνομα που είναι και τους έδωσα εγώ πόσο σ’ αγαπώ π’ ανάθεμά σε δεν με λυπάσαι με τις ομοιοκαταληξίες σου και τις δομές και όλους τους χάρακες που μέτρησες την τιμωρία μου σε δεύτερη ώρα της έκθεσης ιδεών και στα βλέφαρα που δεν θέλανε με τίποτα να κοιμηθούνε και στα χείλη που δεν μαλώσανε και στα χέρια που μουτζώνανε την αγία εν αγνοία και σ’ όλες τις σιδερένιες σκάλες τις ριγέ έξω απο το σπίτι φίδια διάτρητα μας συνοδεύουν ως το πάνω πάτωμα ως το παράθυρο το βορεινό της σωτηρίας που ποτέ δεν θέλαμε να φύγουμε μια φυλακή ζεστή της επιθυμίας σε μια σοφίτα του κάμπου. Ξεφλουδίζω κι αλατίζω τον δρόμο στον διάβα μου και σκέφτομαι αν το νι μπορεί να προηγείται του δέλτα

Advertisements

One comment

  1. ενδεχεται



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: