h1

Αίνιγμα αδιόρθωτο

Νοέμβριος 21, 2009

Ποτέ δεν ήξερα αν ο ήρωας γυρνάει ή γερνάει στην Αριστοτέλους, ωστόσο τραγουδούσα πότε το ένα, πότε το άλλο κι έλεγα ότι έπεφτα πάντοτε μέσα. Αν κάποιος ήθελε να έχει ενστάσεις επ’ αυτού, θα το ήξερα μόνο εγώ κι εκείνος, θα ‘νιωθε -ίσως- λίγο σαν τον ποιητή, που κρατάει το χρέος του πρώτου στίχου. Ήξερα μόνο να γίνομαι παιδί στην πόρτα μιας επαρχιώτικης μπουάτ, εκεί που εκπνέει για τα καλά το κάθε κίνημα, εκεί που πρόλαβε η δημιουργία να γίνει τελετουργική επανάληψη. Όταν όλοι οι αστοί -ίσως «αστοί» περισσότερο, παρά οτιδήποτε άλλο- οριοθετούσαν τον τρόπο εκείνο της ζωής που θα κατέληγε στα ρεπορτάζ της αγοράς, εμείς πιάναμε να νιώσουμε ναυτικοί, ακούγοντας και τραγουδώντας Καβαδία . Στην άκρη της πόλης ακριβώς, το πάλκο νομιζόταν για τόσο σπουδαίο, όσο κάποτε όντως ήτανε, με τα λόγια πρωτογενή, την μουσική που αφοπλίζει τις απορίες κι όμως, είμαι αρκετά παιδί. Μέσα στη λάμψη του παραποταμιού, ό,τι διέρρευσε ανενόχλητο απ’ την ροή της πρωτεύουσσας, μας ήρθε εδώ και νομίζουμε, τόσο παρα-αστικοί, ότι εμείς, μόλις τώρα δα, αυτήν την στιγμή σμιλεύουμε το ωδικό νόημα, κάποια βλάχα απ’ τη Στενή, αναρωτιέται τι σημαίνει ασετυλίνη και σπεύδουν μερικοί ακμαίοι Χαλκιδέοι να της κάνουν τους καμπόσους, να της πουν για τα φανάρια του καταστρώματος, μα σώπα και μερακλώνουνε κι ίσα που δακρύζουνε για το «παιδί του Μοντιλιάνι». Χάθηκε λίγη ταπείνωση, να βρουν τον τρόπο να μιλήσουν εκτός του τραγουδιού, να ξέρουν τι να πουν στην ανερχόμενη επαρχιώτισσα ποιος είναι ο Μοντιλιάνι ή τι -έστω- είναι αυτός ο Μοντιλιάνι, χάθηκε να τολμήσουν και να πάνε ώς το καβαλέτο; Να ζωγραφίσουνε και κάτι από μόνοι τους, παρά μεθάνε και βυθίζονται και οικειοποιούνται τον ποιητή, ημιμαθείς με απόλυτα καλές προθέσεις όμως και εντελώς κινηματογραφικά κωμικοί.

Ακούω τα ευκόλως εννοούμενα, αυτά που βαρέθηκαν να πάνε πιο μέσα, εκεί, στην κουζίνα, όπου ο μετρ ψιλοκόβει κρύο ρολό κοτόπουλο ως να ‘ταν μπάτλερ υπεύθυνος μονάχα για να καλημερίζει κι όμως κόβει κοτόπουλο για τους προύχοντες της παραποτάμιας ακτής, πώς να μοιάσει θάλασσα ο Εύριπος όταν νομίζεις πως τα ίδια νερά πηγαινοφέρνει; Κι όμως, θα άξιζε να βγούμε μια φωτογραφία αναμνηστική. Όσοι δεν πιάσανε το νόημα όταν δόθηκε, έχουν άλλη μία ευκαιρία. Να ‘ρθουν εδώ και να δουν πώς ακριβώς λαμπυρίζουνε τα καινούργια στους ιθαγενείς, να θυμηθούνε -άλλωστε- την ανακάλυψη τη δική τους.

Ο Καβαδίας κρατιέται μην κλάψει. Τα καρνάγια που θα τον τραγουδούσαν επάξια, πέθαναν πολύ πριν τους πιάσει την κουβέντα  με το ημερολόγιο πορείας ανοιχτό. Δεν κλαίει, μόνο γελάς άμα βλέπεις τους μελλοντικούς μαφιόζους να συγκινούνται. Θα περάσει η μόδα, θα ρθούν τα πρώτα τραπέζια στην οικτρή τους πίστα. Θα ξεπλύνουν τα κρίματα μες στα μπουζούκια ίδιοι, οι ίδιοι, που κάποτε έβγαλαν λεφτά, δια στόματος του ποιητή.

Είμαι παιδί ακόμη. Και περνώ τα τεμαχισμένα φρούτα σε σουβλάκι, πιάνω συζήτηση με το μπάρμαν, που είναι πάντοτε καλό παιδί. Κοροϊδεύω την πείνα μου ως το ξημέρωμα, θα τελειώσει το πρόγραμμα, όταν τρως πατσά με τους συντελεστές της παράστασης, νιώθεις -το λιγότερο- επαρκής. Έξω από το θέατρο των ευαίσθητων θαλασσόλυκων, τα πατσατζίδικα της παλιάς αγοράς κρέμονται, ερείπια της μελλοντικής τους κατεδάφισης, αφού στο τέλος, θα προτιμήσουμε τα φρέσκα μας απόνερα, θα τρώμε κρέπα με πολλή μαγιονέζα. Την ίδια ώρα ο Εύριπος ξημερώνεται ολόιδιος, πώς τα κατάφερε πάλε, μήτε μια στάλα αλλιώτικη κι ας χύσαμε τόσα δάκρυα όλο το βράδυ. Είναι ίδιος και δεν βρήκαμε δυο στίχους να τον βαλσαμώσουμε, να τιμήσουμε την απαράλλαχτη ιδιότητά του. Ούτε Τίγρης, ούτ’ Ευφράτης, ούτε κι Άγιος Νείλος. Μονάχα τα νερά κι εμείς υπνωτισμένοι απ’ τα νεφούρια* των συναντήσεων, τα νερά μας και τα νερά των άλλων, η πόλη μας κι η άλλη πόλη, εμείς κι ό,τι μπορέσαμε να υποθέσουμε πως είμαστε, παραποτάμιοι κι ιθαγενείς.

* α) Το σημείο όπου συναντιούνται δύο αντίθετα ρεύματα και β) κάθε θαλάσσιο ρεύμα αντίθετο προς ένα άλλο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: