h1

Cafe των μαέστρων

Δεκέμβριος 5, 2009

Το μπαντονεόν το έχω δει στα χέρια του γύφτου να γελάει κανονικότατα και μετά σουφρώνει τα χείλια του και σφυρίζει τον σκοπό που θέλω τώρα να σου πω, το ξέρεις έτσι; Αυτόν τον καιρό μου αρέσουν πολύ οι ερωτήσεις κι ο μαέστρος το ξέρει, ορμηνεύει την κομπανία για κείνο το τραγούδι που κατηγορεί το θηλυκό, για τα δεινά και τις καταστροφές, τις περιστροφές, την εξάλειψη της ψυχής και μύρια όσα.  Η γυναίκα απουσιάζει από την ώρα που γράφτηκε τούτο το τραγούδι, ήταν τόση η τραγωδία των στίχων που δεν άντεχε και οι άντρες αναπαριστούσαν -τότε- τα κορίτσια, έπρεπε να επωμιστούν την επίδειξη του καβαλιέρου. Η γυναίκα, αναδομείται από τις τεχνικές όλων εκείνων, που τελικά την τραγουδούν αυτήν την ώρα. Ή, μήπως, είναι ο πόθος; Λες; Όχι, μάλλον η ευχή που ξορκίζει είναι, ευχή και κατάρα στο ίδιο πρόσωπο και ιδού ο στεναγμός. Ένας χορός μες στο ρεμπέτικο, το τάνγκο της προσφυγιάς. Ξέρει ο μαέστρος τι θέλω να πω, ορμηνεύει ένα βαλς δίχως χτες, μια σονάτα μισοτελειωμένη για το αύριο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: