h1

Προσδοκώ ανασύσταση ζωντανών

Δεκέμβριος 17, 2009

Αλλιώς, πού είναι το νόημα ακριβώς,

στην ανάρτηση της πραγματικότητας επάνω σε ένα τοίχο;

Ο τοίχος είναι η κραυγή των εγκλωβισμένων.

Ο μέσα τοίχος του κελιού τι διαφορά έχει από τον έξω;

Ο σοβάς ποτίζεται το ίδιο, όταν πέφτει το μελάνι.

Ο τοίχος είναι το περιθώριο της ιστορίας, μας αθωώνει πάραυτα.

Ξέρει καλά τι λέει ο κόσμος για τα περιθώρια, όταν μεγαλώνουν χωράνε πολλή αμαρτία, όταν μικραίνουν και στενεύουν αποτελούν την ύψιστη δικαιολογία στην αδυναμία μας, τι τέλειο δεκανίκι.

Για την ιστορία του τοίχου μιλάμε, κι όχι για την ιστορία που γράφεται επάνω σε αυτόν.

Εκείνου που πέρασε κι έγραψε «κάθε πρωί αυγό», γιατί το έγραψε και για ποιο λόγο μια τέτοια φράση θα μπορούσε να είναι κυριολεκτική, σε ποια γειτονιά αναγκάστηκε κανείς να ανακοινώσει στους άλλους κάτι τέτοιο, μια πόλη προαύλιο κι εμείς καταγράφουμε δραπετεύοντας τις εντυπώσεις. Λίγο – λίγο το μελάνι, κάποτε στο τέλος θα σκαφτεί. Και τότε θα περάσουμε ή κάποιος θα βγεί ή κάποιος θα μπει, γράψαμε τόσο που αξίζουμε μια ζήση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: