h1

Απ’ άκρη σ’ όχθη

Φεβρουαρίου 5, 2010

Για να δουμε πώς καθρεφτιζεται ο Περλιμπλίν*.

Ποια κύματα τον κουβάλησαν.

Όταν έριξα το βότσαλο στη λίμνη.

Σε ποιον ομόκεντρο καβαλίκεψε το δελφίνι.

Το τρομαγμένο πλάσμα που πια του δε φοβαται.

Για να δουμε τι βλεπει κι αυτος ο Περλιμπλιν.

Κι η Μπελίσα στο μπαλκόνι.

Ορμηνεμένη από τη μάνα της.

Που της εδωσε τον τρόπο αλλά όχι το τι θα τραγουδήσει.

Όχι ποια χαρισματα θα απαριθμήσει.

Δεν είναι η Μαργαρίτα του Γκαίτε.

Δεν ξέρει να προσθέτει στην περπατησιά το στητό κορμί.

Δεν είναι η Οφηλία, με τίποτε.

Ουτε κι η Στέλλα, ή η Αγγέλα

Ουτε

.

Ειναι η Μπελίσα.

Αθανασία στο μπαλκόνι.

Δεν εχει σημασια ποσο ζησαμε, Περλιμπλίν.

Δεν εχει νοημα αυτο που διαλεξαμε

τι να διαλεξουμε

τι να εκλεξουμε

παψανε κι οι διορθωσεις κι οι τονισμοί

ο διαχωρισμος των κεφαλαιων

με τα πεζα μας γραμματα

Κι οι τελειες λουφαξαν μες στη φωνή

μα ναι

κατω απο τη μασκα ιδιος εισαι.

*Ο  Περλιμπλίν και η Μπελίσα, Ερωτικό αλληλούια σε τέσσερις εικόνες και έναν πρόλογο, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, απόδοση Ν. Γκάτσος. Από το Θέατρο και Ποίηση, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα,  εκδόσεις Πατάκη, σελ. 117, 1998. Πρώτη έκδοση από τις εκδόσεις Ίκαρος, το 1990.

Από τον Μεγάλο Ερωτικό του Μ. Χατζιδάκι, το Πέρα στο θολό ποτάμι.

Πέρα στο θολό ποτάμι
έσκυψε η νύχτα να λουστεί.
Έτσι και η όμορφη Μπελίσα
μ’ ένα φιλί θα δροσιστεί.

Πάνω στο πέτρινο γεφύρι
κάθεται η νύχτα δροσερή.
Έτσι και η όμορφη Μπελίσα
στον κήπο θα τον καρτερεί.

Κι έπειτα;

Ν’ ανεβουμε στο γεφυρι.

Να δουμε τι θαφτηκε στα θεμελια

Μ’ αν δεν μεριάσει το ποτάμι πώς θα σμίξουμε;

Μέσα εκεί;

Σαν τις ταινίες που υποβρύχιοι κολυμβητές, βγαζουν με ανεση αργες μπουρμπουλήθρες;

Σαν τους θαλασσοπνιγμένους;

Σαν τους ταχα βυθισμένους;

Σαν τους κορμούς που ταξιδεύουν ορφανοί ως το πριστήριο;

Σαν ποιον;

Σαν πόδια που δρασκελούν από πέτρα σε πέτρα;

Σα να θέλουμε να περασουμε απέναντι ή να βουτηξουμε;

Σα να τρεχουμε ή σα να αναβάλλουμε τη ζωή μας;

Σαν τι;

Σαν αερικό, σα δυο μουτρα που πλησιαζουν, πες μου πως θα κατεβουμε να βρουμε τα κόκκαλα του πρωτομάστορα.

Δε θυμαμαι

κεινος επεσε μεσα ή η κυρά του, ήταν μήπως κι οι δυο;

παλιος ο μύθος

ωραία η τόλμη του αγάπα με αν τολμάς

μάλλον μπήκαν κι οι δυο μέσα στην κάτοψη της κεντρικής καμάρας

στη ζεύξη με το απέναντι

υπεράνω του ποταμού και των άλλων φυσικών εμποδίων.

Εκεί στο βουνίσιο ποτάμι περιμένω.

Κι ακουω τη φτερωτη του μύλου να γυρνάει

έτσι ή αλλιώς

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: