h1

Υπόστεγη μουσική

Φεβρουαρίου 18, 2010

Μωρέ κι εσύ κλειδί του σολ, γιατί δε μιλάς, μετατοπίστηκες δυο μέτρα πιο κει, για να μην ξέρουμε από πού ν’ αρχίσουμε;

Τι χτίστηκες μες στη σιωπή του παρεκκλησιού και δε βρήκες φωνή για το γεγονός του απείρου

του ουρανού που ανθίσταται

από πάνω απλώνεται

κι ανθίζει σταγόνες μικρές και μεγάλες;

Δύσκολο, πολύ δύσκολο ν’ ακινητοποιήσεις την ροή

όσο γραπώνεσαι μοναχό σου στις καλωδιώσεις που μεταφέρουν κι εσένα.

Δύσκολο κι ασήκωτο να πάψουν οι φωνές στα σύρματα.

Ανέφικτο να συλλέξεις τον κεραυνό μέσα σ’ ένα βάζο.

Αδύνατον να τραγουδήσεις εντοιχισμένο στα διαστήματα και τις γραμμές.

Κι όμως, βούιξες στο κουτσό σου το πεντάγραμμο.

Ηρωικό και στιβαρό κι αμίλητο.

Μονάχα εσύ,τα φτερά σου και τα πούπουλα.

Τα κόκκαλα που καμπυλώνονται για να τυλίξουν το κορμί.

Το συγκεκριμένο σου σχήμα, που σε διαιωνίζει.

Να σου κάνω λίγη παρέα, λοιπόν,

και να σου τραγουδήσω τίποτα.

Για την διάρκεια της παρουσίας σου κάτι να πω.

Μικρά και μεγάλα δάκρυα που τρέχουνε στο σπίτι.

Και σε πιστεύω.

Όσο σε βλέπω το πιστεύω πως είμαι εδώ και σε κοιτάζω.

Από την όχθη της βεράντας μου και λίγο πιο πάνω, σε κοιτάζω.

Ασφαλής για την στερεότητα του εδάφους.

Ανελλιπής και κούφια.

Είμαι ‘κει, μήπως γίνω καμιά δίεση.

Μια ύφεση για ν’ ακουμπήσεις

ή μια παύση τριών τετάρτων.

Λίγη σιωπή, επομένως.

Για ‘κείνον που έμεινε στο κατόπι του.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: