h1

Αφανής και δορυφόρος

Απρίλιος 19, 2010

Εκείνη η εποχή στην Ισμήνης έφυγε πάει το μπαλκόνι δήθεν για να πάρουμε αέρα τι ωραία που είναι η ζωή όσο ακούς ένα ζευγάρι να μαλώνει πιο ‘κει τι ωραίο απόγευμα με τα πουλιά σε σπείρες πάνω από τον Κολωνό δυο γύφτοι συνομιλούν και νομίζεις ότι σφάζονται αδέσποτοι φύλακες στη μέση του δρόμου δεν υπάρχει σύνορο εδώ κι εκεί λάμπες στοργικές και κλέφτρες σε παραπλανούν και χάνεις τον αστερισμό.

Πότε θα περάσει κι ο Δίας με το θολό ποτάμι τ’ ουρανού καταμεσής

πότε θα στοχαστεί τα πάθη μας την ομορφιά που διαιρείται σε μόρια αντιδράσεων

πότε θα πιει το ούζο του σαν τότε σαν σήμερα στην Πειραιώς λιμάνι στη στεριά και φιλιά μισανοίγουν όστρακα

λίγο λεμόνι για την αναπτέρωση μια κουταλιά μισή.

Πότε θα διαπιστώσει την οργή σε ένα ήσυχο πρωί κάτω από μίσχους και καρπούς μια σφήκα τρελαμένη

πότε θα δει τους παφλασμούς του διψασμένου χώματος την ώρα που γεμίζει το αυλάκι

η φρέζα ήρθαν τα παιδιά ήπιες το γάλα ξύπνα

μια καρυδιά κι η κούνια της αναμονής με την μπέλα να βαριέται να σηκωθεί ως να κόψουν στα δυο το φίδι που θα φάει το παιδί

μα όχι δεν υπάρχει λόγος να σταματήσει η αιώρηση πέφτουν τα φύλλα κι ο κυρ Μίμης μαζεύει τα τελευταία φασολάκια του σφραγίζουνε το φούρνο με ψωμί

μηρυκασμοί γρυλίζουν στο σκοτάδι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: