h1

Η Ωδή της ελεγείας

Ιουλίου 6, 2010

Μπορεί, αν θέλει, να χρησιμοποιήσει τα ποιήματα της μάνας της

τότε που κρύφτηκε στο δωμάτιο και κλειδώνει.

Μπορεί, αν θέλει, να αντιστρέψει την εικόνα

και να την κάνει ίδια με ακτή

επαναλήψεις αφρισμένων πεταστών

σκούπες σφυρίζουν στο παρκέ της Μελπομένης.

Μπορεί να χαρίσει το παιδί που δεν έχει

μπορεί να μιλήσει με τα σκυλιά δίχως αιχμές καλοσύνης στα φωνήεντα

δίχως φιλέματα και καλοπιάσματα

χαμόγελα ακίνητα κι αγέλαστα

μέρα ή νύχτα.

Μπορεί, στην Αλίμου να θυμηθεί την έρημο

να κάνει άναρθρες διασκευές στα σουξέ

να μοιάσει το πλυντήριο με ισοκράτη.

Μπορεί, σε πλάγιο δεύτερο να κλάψει

να μαγευτεί από τις ρόδες της Συγγρού

πώς περνούν πώς τσουλάνε πώς είναι

εφαπτομένη στην οδό Ιπποκράτους.

Μπορεί, βεβαίως, μπορεί

να καθαρίσει τα τζάμια των ψευδαισθήσεων

να χτυπήσει το κούτελο ξημερώματα

άσπρη βιτρίνα που δε μας φίλησε

και δεν μας είπε έλα.

Μπορεί να θυσιάσει το σωστό

καφές ζεστός χωρίς νερό το καλοκαίρι.

Αόρατη, μπορεί, δίχως παράπονο με γιασεμί

δίχως τις λείες πέτρες του Σινικού της τοίχου.

Μπορεί να καμακώσει τη λεία του βυθού

να αγνοήσει τους κανόνες για το νι

την διάρκεια των λέξεων μπορεί

αν θέλει.

Αν δυόσμος στο λεμόνι και φεγγάρι

κι αν στη Διδότου τα παράθυρα ηχούν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: