h1

Οι σήρραγγες των Αθηνών

Σεπτεμβρίου 7, 2010

Αυτός ο κύριος εκεί μοιάζει να βιάζεται κι όμως κρατάει τσάντα για θαλάσσιο πικ νικ δίπλα στη λίμνη τάπερ με μπλε καπάκια διορθώνονται και εφαρμόζουν  όπως οι πόρτες του μετρό πριν ξεκινήσει

Εκείνη όμως κρύβεται με τα χέρια δεμένα σταυρωτά μια παναγία με πλαστικούς κρίκους και πράσινο πέδιλο

τι χρώμα να βρεις για την γιορτή

Τούτος εκεί ο νεαρός είναι τόσο προσεκτικός και φοράει πολύ σωστά πράγματα τίποτε δεν ξεφεύγει μια τρίχα μονάχα απ’ το τσουλούφι του σε άλλη διαδρομή

Τα μωρά δε βλέπουν τίποτα με τόσα που βλέπουν και σχεδόν λυπούνται που τα μάτια τους δε μας χωρούν κι είναι έτσι

Το διπλωμένο ποδήλατο διαμαρτύρεται για τον περιορισμό του

Αυτός εκεί με το βλέμμα το απλό όλο σκέφτεται πώς θα σωθούμε και πώς θα κοιμηθούμε να δούμε τα όνειρα και πασχίζει δίπλα στο παράθυρο για να  βρει τη λύση

Το δαχτυλίδι που της έπεσε δεν έχει τόση σημασία μόνο που το πήρε το μεσημέρι στα δισκάδικα γύρω στα είκοσι χρόνια μετά ή περίπου

Η μαθήτρια που μασάει τσίχλα και ακούει τα τραγούδια της ξέρει ήδη

Ο ελεγκτής είναι εύσωμος και με οξύ τρόπο ευγενικός επειδή πρέπει

Η κυρία με τη φλοράλ της μυρωδιά κουβαλάει νύχτα με το γιασεμί και το πουδραρισμένο πρόσωπο για πέπλο

Νομίζω πως θα μπορούσα να τους συμπεριλάβω όσο περιμένω τον Σταθμό Λαρίσης να χαθεί προς τα πίσω καθώς έρχομαι φοιτώντας στις αφίξεις

Τα μάτια μου δεν είναι μάτια μου όταν μπαίνω σ’ αυτό το τούνελ φωτίζω και φαίνομαι και θα ήθελα να ήξερα τι χρώμα έχει το σκοτάδι το πηχτό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: