h1

Αναπαύσεως

Δεκέμβριος 4, 2010

Θέλω να κουκουλωθώ και να το πω: Το τρένο για την Κωνσταντινούπολη είχε αγωνιώδη αναχώρηση, τόσο που δεν ξέρουμε αν φύγαμε ή ακόμη περιμένουμε να φορτώσουμε τα σεντούκια.

Μάλλον θέλουμε να κοιμηθεί η ανατολή, να μείνουμε κι άλλο μέσα.

Φωνάζεις, μη με γεννάς ακόμη και σου λέω θυμικά πράγματα

Μωρέ, με θυμάσαι;

Κι απαντώ πως ναι.

(Η τελεία, που μόλις τοποθετήθηκε, δεν είναι παράλογη εντελώς, έχει όμως δολοφονήσει τον συγγραφέα της κι είναι καλή στο ψηφιδωτό)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: