h1

primus circumdedisti me

Οκτώβριος 16, 2012

Και να πάω πού, ποιητή μου;

Στο βορινό μπαλκόνι, αν έχω;

Στον ατάραχο ύπνο του κόσμου;

Ως την πλατεία για παγωτό

ως το πλατάνι να εκδικηθώ

να θυμηθώ τρικλοποδιές

στο μέτωπο τα ράμματα και στην πληγή καφές.

Να πάω πού, αγόρι μου;

στην άκρη της ταράτσας

στης παναγιάς τα ράχτα

στο τέλος

να μιλήσουμε κι ας μην έχει φεγγάρι μεγάλο.

 

 

 

 

 

Advertisements

One comment

  1. σοβαρολογείς;! γίνεται τόπος βαδίζοντας…



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: