h1

Οι τελευταίες επιθυμίες του Πουκ

Φεβρουαρίου 21, 2013

Η στιγμή που παίρνεις ανάσα πριν το επόμενο φιλί είναι τόσο σημαντική

όσο και ‘κείνη που χρειάζεσαι για να σβήσεις

το κερί;

την γραμμή;

το λυχνάρι του Αλατίν;

Ήτανε, λέει, ένας θεός που αγαπούσε το αλάτι

αν ήσουν αγριοκάτσικο και κρυστάλλιαζε τις πρασινάδες σου σχεδόν αποκτούσες μια φήμη.

Να σβήσεις το χρώμα στα δυτικά του κάδρου, φτάνει με την περιγραφή

Να σβήσεις τα σύμβολα από τον βράχο

με την σμίλη;

και πάει το τελικό νι πριν από το σίγμα;

ε, κύριε;

είναι δευτέρα, είναι μεσημέρι, είναι η ώρα που πάω για ύπνο, καλέ μου κύριε;

εννοούνται οι ερωτήσεις ή οφείλω πάντοτε το ερωτηματικό;

θέλω να ξέρω, θα φύγει η ιστορία από τα χέρια μου

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: